Nie będę owijał w bawełnę. Tak słabej płyty po Ludacrisie bym się nigdy nie spodziewał. Szczególnie, że to jeden z niewielu gwiazdorów rapowego mainstreamu, którego dyskografia jak dotąd trzymała naprawdę równy poziom.

Miało być wspaniale. Nowy skład, muzyczna opieka najbardziej wziętych amerykańskich producentów i duchowe wsparcie Jaya-Z, który przyjął Sugababes pod skrzydła wytwórni Roc Nation. Niestety siódemka nie okazała się dla Brytyjek szczęśliwa.

Człowiek lubi się czasem powymądrzać, ile to już płyt nie słyszał, ilu zespołów nie poznał, i że tak naprawdę nic go nie jest dzisiaj w stanie zaskoczyć. I wtedy pojawia się album, który burzy całe to myślenie.

Grupa Raz Dwa Trzy po dłuższej przerwie wraca z autorskim materiałem. "SkąDokąd" jest dokładnie tym, na co czekali fani formacji.

Smyki, dęciaki, akordeon. To wszystko znajdziemy na nowym albumie zespołu Muchy. Tak jest, tych od "Miasta doznań" czy "Galanterii". Chłopcy, a raczej już panowie, dojrzeli, a wraz z nimi ich muzyka.

Po latach chudych, jak patykowate nóżyny Blitza, dla jego zespołu nadszedł lepszy czas.

Corruption kwitnie. I może liczyć swoją aktywność wydawniczą w pięciolatkach, bo tyle (rocznikowo) minęło od wydania ostatniej płyty, „Virgin's Milk”. Ten czas chyba był potrzebny, żeby grupa zatęskniła za graniem.

Nietypowa to recenzja. Bo zdaje się, że muzyce zawartej na debiucie Disparatesa poświęcę tu mniejszą część. Dlaczegóż? O tem potem.

Strachy na Lachy atakują nasze głośniki już po raz piąty, ale po raz pierwszy zestawem składającym się tylko z autorskich piosenek Grabaża.

It's coming up, it's coming up, it's... not DARE. Kto szuka popowych uniesień, przebojów, które ubarwią jego szare życie, niech lepiej zostanie przy pierwszych dwóch albumach Gorillaz. "Plastic Beach" to już nie rozrywka, nie zabawa, lecz sztuka.